ฉันเป็นเด็กสาว ม. 6 พอเรียนจบก็ไม่ได้เรียนต่อมหาิวิทยาลัย แต่มาทำอาชีพค้าขาย (ขายเสื้อผ้า)

ความใฝ่ฝันตอนนั้น คือ อยากมีแฟน มีลูก มีครอบครัวที่อบอุ่น

ฉันเป็นคนว่านอนสอนง่าย พ่อกับแม่จึงจัดการให้แต่งงานกับผู้ชายคนที่ท่านเห็นว่าเหมาะสม ท่านบอกว่า อยู่กันไป เดี๊ยวก็รักกันไปเอง

ฉันแต่งงานแล้วก็ตั้งท้องทันที อยู่ด้วยกันได้ 5 เดือน เท่าอายุลูกในท้อง ฉันก็มารู้ความจริงว่า เขาไม่่ซื้อสัตย์ เขายักยอกเงินที่ช่วยกันทำมาค้าขายด้วยกัน ไปใส่ในบัญชีส่วนตัวของเขาเอง

พอฉันจับได้ เขาก็ขอโทษแล้วก็สัญญาว่า เขาจะไม่ทำอีก แต่ ณ เวลานั้นความเชื่อมั่นในตัวเขาไม่เหลืออีกแล้ว ฉันโกรธมาก รู้สึกผิดหวัง เสียใจ ความใฝ่ฝันที่ตั้งไว้ว่าจะมีอนาคตด้วยกันมันพังหมด

ฉันตัดสินใจแยกทางกับเขา แม้ว่่าจะมีคนห้ามว่าให้คิดถึงอนาคตของลูกบ้าง ลูกจะมีปมด้อย

ฉันไม่เชื่อ คิดเสมอว่า เรามีปัญญาเลี้ยงลูกคนเดียวได้ จะพยายามหาเงินให้ได้เยอะๆ เพือลูกจะได้ไม่ต้องลำบาก และฉันก็มานะอดทนเลี้ยงลูกมาได้ตลอด จนเดี๋ยวนี้ลูกสาวอายุ 7 ขวบแล้ว

จนวันหนึึ่ง หลังจากที่ลูกสาวกลับมาจากโรงเรียน ลูกสาวได้มาคุยกับฉันว่า เขาอิจฉาเพื่อน เพื่อนๆ คนอื่นเขามีพ่อกันทุกคน มีเขาคนเดียวที่ไม่มีพ่อ

เขาอยากมีพ่อ

ตอนนั้นฉันรู้สึกตื้อขึ้นมาทันที น้ำตาแทบจะไหล แต่ฉันต้องกล้ำกลืนไว้ ต้องแอบมานั่งร้องไห้คนเดียว

ถ้าหากฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ด่วนตัดสินใจแยกทางกับสามี ฉันจะพยายามประคับประคองชีวิตคู่ของฉันไปให้ได้ตลอดรอดฝั่ง จะไม่ทำให้ลูกต้องอาภัพพ่อ และมีปมด้อย ถึงลูกยังเป็นเด็ก แต่เขาก็มีจิตใจ เริ่มมีความคิด เริ่มมีความรู้สึกว่าเขาขาดพ่อ เขาอาจจะไม่ได้พูด่บ่อยๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาพยายามเก็บความรู้สึกมาก ถึงแม้ฉันจะให้ความรัก ความสุข ความอบอุ่นกับเขามากแค่ไหน แต่มันก็ไม่อาจทดแทนกันได้

อยากฝากถึงพ่อแม่่ทุกท่าน ถ้าท่านมีปัญหา ให้ลดทิฐิ แล้วหันหน้าเข้าหากันคุยกัน จะทำอะไรก็ขอให้นึกถึงลูกไว้ก่อนเป็นอันดับแรก ปัญหาต่างๆ มีทางแก้ไขเสมอ อย่าให้ความโลภ ความโกรธ ความหลงมาทำลายครอบครัวเลย เพราะบาปมันจะตกอยู่ที่เด็ก ก็คือ "ลูก" นั่นเอง

วันนี้ ฉันอยากจะบอกลูกที่รักคนเดียวของฉันว่า

"แม่จะทำทุกอยางเพื่อให้ลูกมีอนาคตที่ดี เป็นคนดีของสังคม อยากให้ลูกมีความสุข

อคติเป็นบทเรียนที่เราจะไม่ลืม
ปัจจุบันเป็นบทชีวิตที่ต้องสู้
อนาคตเป็นบทพิสูจน์ว่าเราจะทำดีต่อไป

ที่มา : คู่สร้างคู่สม