เจเรมี ฟิงก์ กับกุญแจไขความลับ (Jeremy Fink and
the Meaning of Life)

ผู้แต่ง/แปล : เวนดี แมสส์ / ศุภณัฏฐ์ พิศาลไชยพล
ปีพิมพ์ : 1 / 2551
ขนาด (w x h) : 125 x 185 mm
ปก/จำนวนหน้า : ปกอ่อน / 361 หน้า
ราคาปกติ : 215.00 บาท

หนึ่งในวรรณกรรมเยาวชน ที่ยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปีจาก New York Public Library       

เจเรมี ฟิงก์ อาศัยอยู่ในมหานครนิวยอร์ก เขาไม่ชอบขึ้นรถไฟใต้ติน ไม่เคยเดินไปไหนไกลจาก
อพาร์ตเม้นท์ของตัวเองเกินสี่ช่วงตึก และที่แน่ๆ เขาไม่ชอบเรื่องไม่คาดฝันเลยสักนิด แต่แล้ว
วันหนึ่งในวันหยุดปิดเทอมฤดูร้อนที่เจเรมี จะอายุครบสิบสามปี เขากลับได้รับกล่องไม้ลึกลับ
จากพ่อผู้ล่วงลับไปเมื่อห้าปีก่อน แต่กุญแจเปิดกล่องกลับหายไปเสียแล้ว            

ดังนั้นเจเรมี (และลิซซีเพื่อนสนิท) จึงต้องออกค้นหากุญแจที่จะมาไขกล่องให้ทันวันเกิด ใครเล่า
จะคาดคิดว่าภารกิจเล็กๆ นี้ จะทำให้เด็กทั้งสองได้ผจญภัยไปยังสถานที่ต่างๆ แถมยังได้พบเจอ
กับผู้คนหลากหลายและเรียนรู้อะไรมากมายระหว่างทาง
(http://www.amarinpocketbook.com/books_detail.asp?book_id=1924)

Jeremy Fink and the Meaning of Life - เจเรมี ฟิงก์ กับกุญแจไขความลับ
เวนดี แมสส์ : เขียน
ศุภณัฏฐ์ พิศาลไชยพล : แปล

ฉันเลือกวรรณกรรมเยาวชนเล่มหนึ่งขึ้นมาจากหนังสือมากมาย แล้ววางมันรวมไปกับอีกหลายเล่มที่ฉันสนใจ
มันนอนแอ้งแม้งอยู่บนเบาะรถนานจนฉันลืมไปแล้วว่าเคยได้ซื้อมันมาเมื่อไหร่

'ชื่อหนังสือดูเป็นปรัชญาเกินไปหน่อยหรือเปล่า ที่จะเป็นวรรณกรรมสำหรับเยาวชนอย่างสรรพคุณอวดอ้างบน
ปก'   ฉันนึกอยู่ในใจทุกครั้งที่ผ่านตาไปเห็นมัน เมื่อหยิบกระเป๋าจะออกจากรถเพื่อออกไปเผชิญกับสิ่งเดิมๆ
'ถามจริงๆเถอะว่า เด็ก (ฉันหมายถึงวัยรุ่นหน่ะนะ) อายุสิบกว่าจะมาอยากรู้อะไรเกี่ยวกับความหมายของชีวิต
ตอนฉันอายุเท่านั้น ยังเล่นโดดยาง หรือไม่ก็แค่จับกลุ่มกับเพื่อนนั่งเม้าท์กันแค่เรื่องแฟชั่นและดนตรีเท่านั้นเอง'
ฉันนึกต่อไปเมื่อคว้ามันติดมือมาด้วย เพราะส่วนหนึ่งของการทำงานในวันนี้ต้องเป็นการรอคอยอันแสนยาวนาน
แน่
'เอาน่า อย่างน้อยก็จะได้มีอะไรอ่านฆ่าเวลา'
การอ่านหนังสือหรือหาอะไรทำตอนที่ว่างสำหรับคนอย่างฉัน เป็นเหมือนยาระงับประสาทชั้นดี ยัยขี้ใจร้อนคนนี้
จะได้ไม่หงุดหงิดหรือไปเหวี่ยงหวือใส่ใครเพราะรอนานจนหมดความอดทน

ในวันนั้นฉันได้เจอกับการรอ รอ รอ อย่างที่คาดไว้ จนฉันบ่นว่าถ้าเปลี่ยนอาชีพหลักไปเป็นการนั่งรอ ฉันคงรวย
เละ (ก็ยังบ่นออกมาจนได้นะ) เมื่อเริ่มเบื่อฉันจึงหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านลดอาการฟาดงวงฟาดงาที่อาจเกิดขึ้นได้
ฉันเองก็ไม่ชอบทำอะไรให้ใครเสียอารมณ์ไปด้วยนักหรอกนะ

ฉันไม่ได้สนใจกับชื่อเรื่องอีกต่อไป เพราะมันเสนอหน้ามาให้ฉันเห็นหลายครั้งจนนับไม่ถ้วนแล้วถ้าเจ้าหนังสือ
มีความรู้สึก มันก็คงเริ่มเซ็งที่จะชี้ชวนให้ฉันสนใจมันเหมือนกัน  หลังจากอ่านบทนำไป ฉันก็พอจะเดาได้ว่า
เจเรมี หนุ่มน้อยตัวเอกของเรื่องจะต้องได้ผจญภัยออกตามหากุญแจที่หายไป พร้อมกับเพื่อนสนิทของเธอ ลิซซี่อย่างที่ชื่อหนังสือภาคภาษาไทยบอกนั่นแหล่ะ เจเรมีต้องหากุญแจมาไขความลับ'ความลับเรื่องความ
หมายของชีวิตเนี่ยนะ'

อันที่จริง ฉันเองก็คิดถึงการมีชีวิตอยู่ของตัวเองมาซักพักแล้วเหมือนกัน  ฉันพอจะเข้าใจว่าคนแต่ละคนเป็นส่วน
หนึ่งของวัฏจักรโลก  หรือแม้แต่จักรวาลที่หมุนเวียนไปฉันสงสัยว่าถ้าหากขาดฉันไปสักคน อะไรจะเกิดขึ้น จะมี
อะไรเปลี่ยนแปลงไปไหม คนที่รักฉันคงเสียใจ แต่จะมีอะไรไปมากกว่านั้นเล่า ในเมื่อโลกก็ยังจะหมุน พรุ่งนี้
ี้ดวงตะวันก็ยังจะฉายแสง นกยังคงจะตื่นและขับขานเสียงเพลงแก่โลกต่อไป แล้วฉัน อยู่เพื่ออะไร?

ฉันเปลี่ยนความสนใจมุ่งไปอยู่ในโลกของเจเรมีแทนที่จะคิดเรื่องนี้ต่อให้ปวดหั  วเมื่ออ่านผ่านไปได้กว่าครึ่ง
เล่ม เจเรมีและลิซซี่เริ่มเปลี่ยนวิธีจากการงมกุญแจจากที่ไหนก็ตามที่พวกเขาเดินผ่าน มาเป็นการถามหาความ
หมายของชีวิตจากทุกๆคนที่ได้พบเจอ

จนเมื่อเขาทั้งสองได้ไปพบกับคนหนึ่ง - มิสเตอร์รูดอล์ฟเขาดูเหมือนคนที่พอใจและมีความสุขกับชีวิตอย่าง
เหลือล้น ด้วยการใช้ชีวิตในอพาร์ตเม้นท์ที่มีของเพียงไม่กี่อย่างตามจำเป็นท่าทางชายคนนี้คงจะให้คำตอบกับ
เจเรมีได้แต่เมื่อชายคนนั้นได้ฟังคำถามแล้ว  กลับตอบมาว่าให้ค้นหาจุดมุ่งหมายของชีวิต แล้วก็จะได้คำตอบ
เองว่าความหมายของชีวิตนั้นคืออะไร

แน่นอนว่ามันไม่ได้นำความกระจ่างมาสู่เจเรมีและลิซซี่หรือแม้แต่ฉันเลย  แต่ดูเหมือนว่ามิสเตอร์รูดอล์ฟจะล่วง
รู้ถึงความเบาปัญญาของคนอ่านอย่างฉัน ก่อนที่ทั้งสองจะลา เขาจึงได้ยื่นแอปเปิ้ลให้เจเรมีผลหนึ่ง

"ครั้งหนึ่งชายผู้ปราดเปรื่องตั้งข้อสังเกตว่า เรานับได้ว่ามีเมล็ดกี่เมล็ดในแอปเปิ้ลแต่ไม่อาจนับได้ว่ามีแอปเปิ้ล
กี่ผลในเมล็ดนั้น เธอรู้ไหมว่าเขาหมายถึงอะไร"

เจเรมีสั่นศีรษะ ฉันก็สั่นศีรษะและหยุดอ่านที่ตรงนี้ ปิดหนังสือลง แล้วไคร่ครวญกับตัวเอง
'แอปเปิ้ลอย่างฉันจะออกดอกออกผลได้ไหมนะ'

ชัวขณะนั้นฉันเงยหน้าขึ้น มองไปรอบๆตัว แล้วนึกกลัวขึ้นมาโดยไม่มีสาเหต

'ถ้าหากไม่ได้มีเพียงฉันที่เบื่อกับการมีชีวิต แต่กลับกลายเป็นทุกๆคนในที่นี้หล่ะ?'

นั่นสิ ถ้าหากเพียงต้นแอปเปิ้ลต้นเดียวที่เหี่ยวเฉาตายไป ก็คงไม่เกิดอะไรขึ้นแต่ถ้าเป็นพันเป็นหมื่นต้น มันคง
จะแย่แน่ๆ วัฏจักรอันยิ่งใหญ่มหาศาลที่ฉันเคารพนี้คงต้องได้รับผลกระทบ

'แต่ถ้าฉันเริ่มต้นทำตัวเองให้ดี เป็นต้นไม้ที่แข็งแรง ฉันจะทำประโยชน์อะไรให้กับโลกที่ฉันรักได้บ้างไหม?'

"ก่อนที่เมล็ดแอปเปิ้ลจะถูกปลูก ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะมีแอปเปิ้ลกี่ผลงอกออกมาจากมันในวันข้างหน้าทั้งหมด
เป็นเรื่องของศักยภาพ  และศักยภาพนี้จะถูกซ่อนเร้นไว้จากเราทั้งหมด จนกว่าเราจะอ้าแขนรับมันหาเป้าหมาย
ให้เจอ เพาะเลี้ยงตัวเราเองเพื่อให้เราเจริญงอกงาม  ฉันแน่ใจว่าเธอจะพบกับสิ่งที่กำลังตามหานะ เจเรมี ขอให้
้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ิ์ทั้งหลายคุ้มครองเธอ"

'ศักยภาพของฉัน?'
ทุกวันนี้ฉันทำอะไรได้ดี ฉันมีประโยชน์ต่อใครหรือยัง  ฉันเรียกตัวเองว่าเป็นนักร้อง และเป็นนักแสดงฝึกหัด
พอจะมีแฟนๆอยู่บ้าง ตอนนี้พวกเขากำลังตั้งตารอให้ฉันออกไปยืนบนเวทีนั้น   

'ฉันไม่ได้ไร้ความหมาย'   ฉันบอกกับตัวเองเพราะถึงแม้ฉันจะเป็นเพียงจุดเล็กๆ ที่ทำหน้าที่คอยให้ความบันเทิง
กับใครๆบ้างเป็นครั้งคราว  แต่ฉันก็ยังพอทำอะไรได้บ้างไม่ใช่หรือ ทำให้คนมีความสุขยังไงหล่ะ

แล้วในที่สุดหลังจากรอมาเป็นชั่วโมง ก็ถึงเวลาที่ฉันต้องแสดงเสียทีฉันจัดเสื้อผ้าทรงผมให้เข้าที่ ลุกขึ้นยืดเส้น
ยืดสาย เก็บหนังสือลงกระเป๋า มันได้เปลี่ยนแปลงบางอย่างในใจฉันไปแล้วโดยที่ไม่ทันได้รู้ตัว

เอาหล่ะ ฉันพร้อมแล้วที่จะทำทุกๆอย่างในชีวิตให้ดีอย่างสุดกำลังก่อนก้าวออกไปหน้าเวที ฉันยกมือขึ้นประนม
ไหว้ขอพรเหมือนที่ทำทุกครั้ง

'...และฉันหวังว่าสิ่งที่ฉันตั้งใจคงจะพอเป็นแรงบันดาลใจให้ใครได้บ้าง รวมถึงตัวฉันเองด้วย'
ต้นแอปเปิ้ลต้นนี้จะต้องออกผลให้ได้ชื่นชมแน่ ในสักวันหนึ่ง.

สำหรับใครที่อยากทราบว่า เจเรมีพบกุญแจหรือความหมายของชีวิตหรือไม่ ก็ลองไปหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านกัน
นะคะ  พอพัดอ่านจบนี้ก็นึกชื่นชมในใจ ไม่น่าเชื่อว่าผู้เขียนจะสามารถถ่ายทอดความคิดพร้อมกับให้กำลัง
ใจผ่านลักษณะการเขียนแบบวรรณกรรมเยาวชนที่เข้าใจง่ายออกมาได้ดีขนาดนี้

(http://www.patcha.net/board/index.php?showtopic=25316)